De 5 Mooiste Plekken in Ella + 3 Tips

De 5 Mooiste Plekken in Ella + 3 Tips

De 5 Mooiste Plekken in Ella + 3 Tips

De 5 Mooiste Plekken in Ella + 3 Tips

Na het koude en natte Nuwara Eliya waren we weer toe aan wat warmte. We gingen duizend meter naar beneden tot we aankwamen in de stad Ella. Het ligt op het randje van het centrale gebergte van Sri Lanka waardoor je er prachtig uitzicht hebt over zowel de bergen als het vlakke landschap in het zuiden. Naast de variatie in omgeving is er ook veel te doen en na al je activiteiten van de dag heb je meer dan genoeg goede restaurants om te dineren. We zijn er vijf dagen verbleven en hebben alle hoogtepunten bezocht. Dit was zeker een van onze favoriete plekjes in Sri Lanka en je leest hier onze ervaringen!

Onderwerpen

Treinreis van Nuwara Eliya naar Ella

Tussen Kandy en Ella gaat een lokale trein met lage snelheid door de bergen vol theeplantages en dit is volgens velen één van de mooiste treinreizen van de wereld. Sommige deuren van de trein staan helemaal open waardoor je naar buiten kan hangen voor leuke foto’s. Wij stapten op bij Nuwara Eliya terwijl de tuktuk met onze spullen door een chauffeur naar Ella werd gebracht. Zo konden we zelf tijdens de huurperiode van de tuktuk ervaren hoe deze hoog aangeschreven treinreis was.

We waren helemaal op tijd bij het treinstation maar zoals verwacht had de trein vertraging, anderhalf uur om precies te zijn. In Sri Lanka is dit de normaalste zaak van de wereld dus we maakten ons ook geen zorgen. Toen de trein er eindelijk was vonden we onze stoelen naast een groot raam wat helemaal open kon. Het eerste deel van de reis reden we door theeplantages en hadden perfect zicht op het heuvelachtige landschap met de mistige en mysterieuze sfeer. Later keken we uit op de zijkant van de berg waar we langs reden terwijl er aan de andere kant een mooi uitzicht te zien was. We konden onze plekken niet kiezen bij het bestellen van de treinkaartjes en we zaten toevallig rechts in de coupe. De treinreis heeft tussen Kandy en Nuwara Eliya het beste uitzicht aan de rechter kant en tussen Nuwara Eliya en Ella aan de linker kant. Achja, gelukkig waren de deuren er nog om aan de goede kant te kijken.

Niet lang na vertrekken gingen we natuurlijk op zoek naar de veelbesproken openstaande deuren van de trein en die vonden we één coupe verder. Er stonden een paar locals in de deur maar die vonden het helemaal niet erg om aan de kant te gaan voor een foto. Sommigen hadden de reis al heel vaak gedaan en wisten precies wanneer het beste uitzicht kwam. 

We kwamen na drie uur rijden aan in Ella waar we nog eventjes moesten wachten op onze Tuktuk. Het hotel zat op maar tien minuten van het treinstation dus we konden snel genieten van het prachtige uitzicht wat we hadden vanaf onze kamer.

9 Arch Bridge

Een bezienswaardigheid die je echt gezien moet hebben als je in Ella bent geweest, de 9 Arch Bridge. Zoals de naam al verklapt is dit een brug met negen bogen. Het bijzondere aan deze brug is dat je er als voetganger overheen en onderdoor kan lopen en het in een mooi landschap ligt. We wilden vroeg bij de brug zijn om de meeste toeristen te vermijden en bij aankomst zagen we dat dat gelukt was! Er waren geen toeristen maar het stond wel helemaal vol met locals.. Het was een weekenddag dus misschien was dat de reden van de drukte. We vonden het op deze plek niet vervelend en zelfs wel een beetje gezellig. Iedereen was foto’s aan het maken en had een leuke tijd. Jess werd zelf geïnterviewd door scholieren die voor een Engels opdracht een gesprekje moesten voeren. Om zelf toch zonder mensen op de foto te gaan zijn we naar de heuvel beneden bij de brug geklommen. Na een paar keer uitglijden en zes muggenbulten voor Jess hadden we een aantal foto’s kunnen schieten, wat vinden jullie?

Een bezoekje aan de brug zou niet compleet zijn zonder de trein ook daadwerkelijk de brug te zien kruisen. Toen de trein er uiteindelijk was stond deze ongeveer tien minuten stil voor de brug, dit was namelijk de “The Ella Odyssey” trein die speciaal voor toeristen stopt bij bijzondere plekken. We werden een beetje ongeduldig en Karel helemaal omdat hij de drone al in de lucht had voor de foto, die kan natuurlijk niet eindeloos blijven vliegen dus het was spannend. Uiteindelijk begon de trein dan toch echt al toeterend de brug over te gaan terwijl er honderden mensen naar de reizigers zwaaiden vanaf langs het spoor. De foto’s waren gelukkig ook gelukt!

Winkeltjes bekijken

Het stadje zit vol met leuke winkeltjes voor souvenirs of gewoon grappige prulletjes. We hebben bijvoorbeeld ansichtkaarten gekocht die we waarschijnlijk nooit gaan opsturen maar het ontwerp op de kaarten is leuk om in te lijsten. Vanaf de hoofdstraat is de grote berg “Ella Rock” te zien. Voor de volgende dag was het het plan om daar bovenop te staan!

Halpewatte thee plantage

We hadden na Nuwara Eliya nog niet genoeg van de thee en de “Halpewatte” thee plantage en fabriek was een goed plek om nóg meer te leren. We hadden het hele proces van theeblad tot thee in een kop gezien en geproefd maar wat we nog niet hadden gedaan was het plukken van de theebladeren zelf. We kunnen natuurlijk niet foto’s maken van theeplukkers en zelf niet meemaken hoe het is om dit werk te doen. We zijn met een tour de theeplantage in gegaan, daar kregen we een stijlvolle hoofddoek om en een mand voor de bladeren aan ons hoofd gehangen. Een theeplukster liet ons zien welke bladeren juist waren en hoe we ze in de mand op onze rug moesten gooien. Het lastige is om juist te mikken in de mand want je wil natuurlijk niet dat alles na het toegewijde kiezen van de perfecte bladeren op de grond valt. Dat bleek niet zo makkelijk te zijn als gezegd.

Weetje: De thee pluksters moeten per persoon per dag twintig kilo bladeren plukken. Ze werken in groepen dus als één plukster een mindere dag heeft kunnen de andere daar voor compenseren. Het is dus een erg sociaal systeem en dat is ook wel te zien en te horen. De pluksters zijn constant aan het kletsen en lachen, hoe zwaar het werk en hoe laag de loon ook is. Je zou wel kunnen zeggen dat ze de hele dag een theekransje houden.

Na het plukken wat eigenlijk helemaal niet lang duurde gingen we door naar de proeverij. We kregen dezelfde soort thee als bij de proeverij in Kandy en onze favoriet was nog steeds de gouden thee. We hebben geen thee gekocht hier want de prijzen bij de plantage zijn drie keer zo hoog als in de winkeltjes. Als we dus iets wilden kopen dan konden we dat beter doen in het stadje.

Ella Rock

We hadden het er al eerder in het bericht over, het beklimmen van Ella Rock. Nou moeten we zeggen dat dat heel heftig klinkt maar eigenlijk is het gewoon een hike door het bos, stijl omhoog, tot je bij het uitkijkpunt boven de berg bent. We wilden rond zonsondergang boven zijn voor het mooiste uitzicht dus gingen we rond vier uur naar het beginpunt. We hadden gelezen dat het vinden van het juiste pad soms moeilijk kan zijn dus hadden we een app voor wandelpaden in de aanslag, hiermee dachten we makkelijk de route te kunnen vinden. Niet lang na het beginnen van de hike leek het alsof de paden op de kaart niet overeen kwamen met de paden in het echt. Het was überhaupt al een weerwar van paden dus dat maakte het vinden van de juiste niet makkelijker. We zijn drie keer verkeerd gelopen en uiteindelijk gingen we een pad in wat doodliep op een huis van een local. We vroegen de weg aan de meneer en die begon gewoon te lopen en te seinen dat we mee moesten. Wij er natuurlijk achteraan, misschien was er een kruispunt wat we gemist hadden. De beste man bleef maar lopen zonder iets te zeggen en na honderd meter hebben we hem gezegd dat we het nu wel zelf konden vinden. We hebben hem vriendelijk bedankt waarna er, zoals gewoonlijk, gevraagd werd om geld. We wisten al dat de vraag ging komen want dit hebben we eerder meegemaakt. Toch vinden we nog steeds dat als je als local aangeeft dat je de weg kan aanwijzen voor een kleine fooi het een veel fijnere ervaring is. Het moet altijd zo vaag en verwarrend zijn. Uiteindelijk hebben we omgerekend dertig cent gegeven, niet omdat we zo gierig zijn maar omdat we de valuta nog steeds niet zo goed kennen. We dachten op het moment dat het ongeveer een euro was.

We liepen door en waren in gesprek of we goed zaten toen we een Nederlander hoorde zeggen dat het inderdaad goed was. Het was een ander stel wat met een gids de berg op ging nadat ze ook de weg niet konden vinden. We denken dat het bos vol zit met lokale mensen, zoekende naar verdwaalde toeristen om te helpen met de weg naar boven. Na de korte klim stonden we bovenop Ella Rock en het was inderdaad een mooi uitzicht! We hebben zeker een uurtje bovenop de berg gezeten voordat we onze weg naar beneden begonnen.

 

Little Adam’s Peak

We zaten er goed in met het beklimmen van uitzichtpunten en de volgende dag waren we nog niet klaar. In de ochtend stond “Little Adam’s Peak” namelijk op de planning. De hoogste berg van Sri Lanka is “Adam’s Peak” en zou een visuele gelijkenis hebben maar dat vinden we zelf eigenlijk niet. Waarschijnlijk is het meer een toeristisch dingetje. Het is een bekende plek om te bezoeken als je in Ella bent dus deze konden we niet overslaan. Om er te komen loop je vanaf de hoofdweg tien minuutjes naar het startpunt van de hike. Daar beginnen een aantal verdiepingen aan trappen tot je uitzicht hebt over de meerdere pieken van de berg. Het heeft iets weg van een zogeheten bergrugwandeling, een hike over een soms scherpe en uitgestrekte top van een berg. 

We liepen verder want zo te zien konden we tot de laatste piek lopen via een smal en stijl pad. Veel mensen haakten daar af omdat het behoorlijk glad was. Wij hadden afdaling en klim gelukkig helemaal zonder kleerscheuren weten te volbrengen. Toen we bij de laatste piek aankwamen zagen we dat er een complete filmploeg met allemaal zwaar materiaal opnames aan het maken was. Blijkbaar werd er een reclame voor het Aziatische koekjesmerk “Go Choc” gefilmd. Toch knap dat ze al dat materiaal de berg af en op hebben gekregen.

 

Dogs of Ella

We zijn ondertussen al zo lang in Azië en hebben ons eigenlijk altijd aan een belangrijke regel gehouden, aai geen straathonden. Dat was behoorlijk lastig want soms waren de viervoeters zo schattig of keken erg onschuldig dat we ons echt moesten inhouden. In Ella zagen we een flyer van een honden opvangcentrum hangen en dat leek ons de perfecte kans om  dan toch eindelijk onze opgebouwde aaitjes te kunnen gebruiken. We reden er heen met de trouwe tuktuk, over een erg hobbelige weg, naar het afgelegen opvangcentrum. Daar werden we begroet door tien honden die allemaal een slechte tijd achter de rug hadden en nu wachten op een baasje. Wat was het leuk om elke hond te kunnen aaien en te zien hoe erg ze genoten van de aandacht. Sommige honden werden jaloers als je een andere aaide dus dan moesten we wel oppassen dat ze niet te wild gingen vragen om aandacht. Ze hadden trouwens een stuk meer honden alleen delen ze het op in verschillende secties zodat het niet te druk wordt. 

Weetje: Straathonden zijn een groot probleem in Sri Lanka met een aantal van rond de twee miljoen! Een gewonde of zieke hond wordt opgevangen en verzorgd tot die weer beter is. Het gaat nooit lukken om voor alle honden een baasje te vinden dus moet de opvang ze soms weer vrij laten. Dat doen ze in het gebied waar de hond al een territorium had.

We kwamen hier niet alléén om de hondjes te aaien en te zien hoe ze te werk gaan want er stond óók een wandeling op de planning! Toen we binnen kwamen ging onze aandacht direct naar Shelby, de witte hond. De rust en de gemoedelijkheid die ze in het opvangcentrum uitstraalde maakte haar direct onze favoriet. Wat een geluk dat we haar mochten uitlaten! Samen met Monty, de zwarte hond, gingen we op pad. Nou de rust die deze hondjes eerst uitstraalden veranderde in complete enthousiasme en een mega ontlading van energie. De wandeling was best een pittige hike de berg op en de honden hebben het tempo heel hoog gehouden. We werden bijna de berg op getrokken wat af en toe wel handig was bij de stijle stukken.

Het was een hartverwarmende activiteit (letterlijk en figuurlijk) en het voelt goed om een bijdrage gedaan te hebben voor het welzijn van de hondjes. Het is dat we geen tijd hebben voor een hond, anders hadden we er misschien wel eentje meegenomen.

 

Mahamevnawa Buddhist Monastery

Tussen het honden uitlaten door, bovenop de berg, kregen we de kans om de “Mahamevnawa Buddhist Monastery” te bezoeken. Het is een klein en vredig klooster dat behoort tot het grotere netwerk van Mahamevnawa-kloosters. Het bijzondere aan dit klooster is dat je een tour kan doen met een monnik die open staat om alle vragen te beantwoorden. Omdat we nogal onverwachts langs kwamen en nog helemaal bezweet waren van de intense hike met de hondjes voelden we ons niet echt gepast. Op dit soort plekken willen we respect en interesse tonen maar met ons verstrooide uiterlijk vonden we het een beetje ongemakkelijk. We hebben een klein rondje gelopen maar geen rondleiding genomen, ook omdat we niet te lang weg wilden blijven. Een medewerker van de hondenopvang, die de wandeling begeleidde, stond beneden namelijk op ons te wachten.

We hadden graag meer tijd besteed bij de tempel, vooral op deze tijd van de dag wanneer de lagere zon prachtig de witte stoepa’s belichtte. Ook was het uitzicht over de omgeving van Ella mooi, zo bovenop de berg.

Dat was voor ons alweer de tijd in Ella, we hebben genoten van de omgeving en het grote aanbod restaurants. Dit is waarschijnlijk het laatste bericht van onze reis maar eigenlijk hebben we na Ella nog twee locaties bezocht. Eerst Arugam Bay, waar we vijf dagen heerlijk hebben genoten van zon en strand. Ook hebben we daar onze surfkunsten weer op de proef gesteld maar we kunnen wel zeggen dat we het een beetje verleerd waren. Toch hebben we na al die surfsessies tijdens deze reis een foto van Jess op de golven. Ook hebben we een foto van onze instructeur op de golven in de ochtend en als je goed kijkt zie je dat die nèt wat beter is in surfen dan ons.

Daarna gingen we naar Yala Nationaal Park voor nóg een safari, die waren we nog niet zat namelijk! We hadden in Wilpattu al een luipaard gezien, slapend in een boom, maar we wilden er graag nog een zien lopen. Yala is daarvoor een goed park omdat er minder begroeiing is die je zicht zou kunnen beperken. Het was een succesvolle safari want we hebben wel vier keer een luipaard gezien! Eerst een mannetje en vrouwtje die heen en weer liepen tussen de struiken verderop. Daarna een slapende ergens langs het water. De foto’s spreken voor zich! 

We vonden het super leuk om de verhalen te schrijven en de foto’s ergens kwijt te kunnen. We hebben nu al plezier van het teruglezen van onze avonturen aan het begin van de reis. Bedankt iedereen die heeft gelezen en gereageerd! We hopen dat jullie net zo veel genoten hebben van onze verhalen als wij hebben gedaan tijdens de reis! Tot snel! 

Let’s talk numbers

Pico do Arieiro – Pico ruivo
7 km
4 uur
450 meter
350 meter
Gemiddeld

Ontdek meer over

Sri Lanka

Onderwerpen

Ga verder op pad

De 10 Leukste Wandelingen In Nuwara Eliya + Routes

De 5 Minst Bezochte Plekken In Kandy

Sigiriya

Anaradhapura & Wilpattu NP

Ga verder op pad

Hey reiziger,

Wij zijn Jessica & Karel

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.